Kijk, dit is een opdracht wat goed bij me past, ik mag mijn fantasie gebruiken en Marco erbij!!!!

Wanneer ik Marco een paar uur voor mij alleen heb, gaan we natuurlijk naar de Alkmaarse slager, 'zijn Jeroen de Vries'. Want ik hou van lekker koken, eten en de combinatie met Marco maakt dat een compleet feest.
Daar halen we de ingrediënten om mijn vaders Antiliaanse stoba te maken.

Terwijl we samen aan het snijden en bereiden zijn praten we ( hoe kan het ook anders) over Curaçao.

Het mooie eiland waar ik bij Marco aan tafel mocht zitten voor t interview met Otti voor de krant.
Ik vertel hem dat hij op dezelfde pontonbrug heeft gelopen als mijn vader en de eigenaresse  ( Maritza) van stalletje in het clipje 'Zeg 't maar'  verre familie van mij is.

Terwijl de stoba lekker staat te pruttelen ( Leontine roert af en toe in de pan) gaan we samen op zijn grasmaaier.
( waarschijnlijk is Marco nu beledigd als hij dit woord leest, maar ik heb geen tijd om uit te zoeken hoe zijn machine heet, waarmee hij de sprietjes gelijk maakt)

Zodra alle graspollen weer dezelfde kant op wijzen is het eten klaar. Ik mag aanschuiven en trots presenteer ik de Antiliaanse maaltijd. Er hoeft geen alcapara uitgevist te worden ( oftewel kappertjes), dus ook zijn kinderen smullen ervan. Mijn eigen kinderen heb ik natuurlijk meegenomen. Dus de 'zachte G' vliegt over en weer aan de Blaricumse tafel!
Na het diner smullen we nog van de driekleurentaart die ik heb meegenomen en Leontine vraagt om t recept.

Zo sluiten we de dag af en Marco weet weer waarom hij heel gauw naar Curaçao moet gaan om te duiken.
Hij is immers veel te lang niet meer op dat mooie eiland geweest!

5 jaar weblogjes.

Het duurde ongeveer een maand voordat ik mijn eerste stuk schreef op borsatolog.nl, maar daarna was ik helemaal om.

Een prachtig document om mijn eigen belevenissen te delen met andere fans en mijn familie, hier en overzee.
De eerste reactie's die binnen stroomden, wat was ik daar blij mee.



( bij de eerste reactie van Nathalie belde ik hyper mijn moeder op, die er natuurlijk niets van begreep,hi,hi)
Gaandeweg leerde ik steeds meer mensen kennen.
En velen daarvan heb ik in mijn hart gesloten.

Een platinalog van Marco gekregen, een gesigneerd canvas, weblogvandemaand, weblogvandeweek, lieve reactie's op mijn stukjes.
En wat is het toch mooi dat je zo'n hele concertreeks kunt volgen. Ik kan onmogelijk overal bij zijn, maar nu lijkt het alsof ik toch bij elk optreden ben geweest.
Ook in verdriet kun je elkaar tot steun zijn, toen mijn moeder erg ziek werd, heeft me dat diep geraakt.
Ik schrijf nu wat minder, mijn drukke gezin slokt veel tijd op, maar ik moet zeggen, veel van mijn ideetjes krijg ik via de log binnen.
Dus laten we met zijn allen vooral doorgaan!!
Proficiat, 5 jaar webloggen, wat ben ik daar ongelooflijk blij mee en trots op, deel te zijn van zo'n mooie verbondenheid.
Dankjewel Marco, Nathalie en iedereen die het verder mogelijk maakt!

Lieve Marco,

Van harte gefeliciteerd!



Bon bini, gisteren, vandaag en alle dagen die nog komen.
Marco, 22 jaar Dichtbij!!!
In  je muziek, in je teksten, in jouw als mens en in vriendschappen die ontstaan zijn door van jou fan te zijn.
Een voorrecht dus!

Dankjewel.



Liefs Lunarda uit Limburg met de zachte G.






 

Je laatste dag

Het is vandaag alweer 8 jaar geleden dat mijn vaders laatste dag was aangebroken.
Een schrikkeldag, een zondag. Net na de carnaval en ik was er niet eens bij. Er  zaten duizenden liters oceaan tussen ons in. (hij was in Miami en ik in Nederland) . Bellen lukte niet naar dat ziekenhuis, maar gelukkig had ik mijn vader een paar dagen van te voren nog gesproken.
Voor de laatste keer dus, maar ja ,dat wist ik toen niet.

Inmiddels hebben jullie allemaal waarschijnlijk de vernieuwde Tifosi in huis.




Ik ben benieuwd , net als de fanclub zelf natuurlijk wat jullie ervan vinden.
Ondanks dat ik de kans heb dingen over te slaan, wil ik toch iets eruitlichten. Het stuk van Rik;  harstikke leuk en stoer, TVOH achter de schermen, Marco die fans vragen stelt, het werk van de FC,de collum van Nena, Zomaar een fan van Sonja en ik ben helemaal blij met het Onderweg-interview van Marco. Geweldig toch dat Marco alles weer beantwoordt.
Ook weer wat geleerd trouwens, ik wist niet wat 'klaren' betekende. Schijnt dat duikers dat voornamelijk doen. En ik dacht dat het een typisch Marco-dingetje was!!! Doen ze het allemaal....


 

Ik heb mijn stokje van Xang mogen ontvangen, dankjewel.



#1MB Stokje
 

Hoelang ben je al fan van Marco en wat maakt dat je dat nog steeds bent?

Ik heb Marco op een afstand gevolgd vanaf de Soundmixshow, maar echt fan werd ik vanaf dat ik met mijn broer samen aan de tafel zat met hem. Dit was voor een interview op Curaçao in 2004. De week erop ging ik naar mijn eerste concert op Mambo Beach en toen besloot ik minstens één keer per jaar hem live te horen zingen.(elk jaar overschrijd ik dat aantal telkens met meer) Dat ik nog steeds fan ben, is natuurlijk omdat ik van zijn liedjes houd, de teksten spreken me aan en de muziek, de de show. Maar wat daarmee op één lijn staat is zijn toewijding voor zijn publiek, mensen het gevoel te geven, dat hij voor jou zingt Dat je ertoe doet, het plezier, Marco zingt nooit voor 'de zaal', maar probeert vanaf het podium iedereen te raken, ook de mensen die achteraan staan. En ik moet zeggen, het lukt hem telkens weer.
Hij is ook de enigste artiest die zoveel voor zijn fans overheeft en zoveel van hen weet. Zijn betrokkenheid is een voorbeeld voor velen!

Wat is je favoriete lied van Marco en staat hij op #1MB?
Ik heb net als de meeste meerdere favoriete nummers, maar “Ik leef niet meer voor jou' is een heerlijk 'uitschreeuwnummer'. Prima om je frustraties  even van je af te zingen.

We zijn erg verwend met het prachtige tijdschrift #1MB Magazine. Heb je hem al uit en wat sprak je het meeste aan?

Ik had geluk dat Saskia 3 dagen voor het uitkomen van het blad  al een exemplaar kreeg van Marco. Dus ik had hem al vrij snel uit. Het eerste keek ik natuurlijk naar de pagina's van de fans en uiteindelijk had ik dat superdikke magazine helemaal gelezen. Wat me het meeste aansprak zijn de verhalen van de BN'rs. En zijn gezin, familie. Ik kan eigenlijk niet iets opnoemen, wat ik niet leuk vond. Mooi om zoveel kanten van Marco uitgelicht te zien en lezen. Voor mij mag er nog een volgende komen!



Wat is je favoriete nummer van Dromen, Durven Delen Live? En waarom, in 2D of 3D?

De opkomst van Marco met Dichtbij vond ik het mooiste. Ik had van twee lieve mensen 2 kaartjes gekregen en van Nathalie mochten Saskia en ik ook nog eerder naar binnen. Daardoor stond ik ademloos te genieten . En stond Marco dus voor mijn neus de Cubaanse (hete versie) van Dromen zijn bedrog ten gehore en ten zien te brengen....
Ik heb hem in 2D gezien, genoeg om mijn bloeddruk te doen stijgen, dus ik weet niet of ik zonder medische assistentie 3D aankan!


*Marco is dit jaar voor het eerst coach bij TVOH, hoe vind je dat hij het doet ,maakt hij een goede kans op de eindoverwinning (en evt met wie ) ?

Samen met Saskia ben ik naar the battle van Angela geweest. Het was een hele leuke middag, waar we aangenaam gezelschap hadden van Marja, Wilma en Martijn.
Er zijn heel veel talentenshows op tv, maar ik volg alleen #TVOH. Marco doet het uitstekend, hij brengt veel humor in het programma en ervaring. Hij blijft de Marco zoals we hem kennen, aardig, vriendelijk, niet afkatten, maar altijd opbouwende kritiek. Inmiddels is zijn team uitgedund tot Iris en Sharon en ik denk dat Iris de meeste kans maakt. (al ben ik wel jaloers op de haardos van Sharon)


*2011 was natuurlijk voor ons fans een FANTASTISCH Marco jaar, wat is jouw mooiste moment ?
Ik ben bevoordeeld met heel veel mooie momenten dit jaar, maar ik denk dat het onverwachte interview voor de Tifosi toch wel de kroon spant. Ik vind en vond het een hele eer om in het jubileumnummer 50 te staan.En ik ben Nathalie erg dankbaar dat ze zoveel moeite heeft gedaan om het mogelijk te maken en er mede door dit ( en alle andere bijzonderheden) er een prachtig jaar van te maken.



*Dit jaar hebben we fantastische concerten mogen beleven in het Gelredome, maar ook de kleinere zalen kwamen aan bod, allebei geweldig , maar heb je ook een voorkeur en waarom?

Hoewel ik niks van het aanbod wil missen, geeft de #Dichtbijtour  écht een 'dichtbij elkaar intimiteit weer'. Arnhem en Antwerpen zijn een heerlijk uitje, grote show, veel bekende fans, een waar feest. Maar met  #Dichtbij zie je weer ander publiek, de sfeer is anders, 'zo'n Marco komt naar ONS trots gevoel '.En je hebt meer kans op een praatje te maken na het concert met Marco, een niet onbelangrijk voordeel!



*Wat is je meest bijzondere foto of filmpje  van Marco (of met Marco) en waarom? (voeg je  hem toe aan je logje ?)

Ik kom weer uit bij de Tifosi. Op deze foto staat niet alleen Marco, maar ook Saskia met wie ik dit jaar al veel moois mocht delen. Nooit gedacht dat we met zijn drieën op de kiek zouden staan, maar 23 november kreeg ik  mijn kans en Nathalie was zo lief om hem te maken.





Marco moest dit jaar onder het mes voor een poliep op zijn stembanden, Spannend was dat hé, maar gelukkig is het allemaal goed gegaan, merk jij verschil ?

 Marco zou voor 't eerst na de operatie zijn tour beginnen in Kerkrade. Ik was tot het uiterst gespannen, maar bij de soundcheck die ik buiten hoorde, wist ik al dat Marco goed bij stem was. Ik moest toch even iets wegslikken toen hij opkwam met  'Branden aan de zon'. Hij genoot van zijn bovenste haarlok tot zijn kleinste teen. Hij klonk niet alleen helderder, maar ook krachtiger. De 'Wat is mijn hart' uitvoering zal me altijd bij blijven.
(via twitter pobeerde ik de andere  afwachtende fans ook op de hoogte te houden)



Welke wens heb jij voor Marco, of als hij dit zou lezen,  wat zou je dan tegen hem willen zeggen ?

Lieve Marco, je hebt zoveel moois gegeven in het afgelopen jaar, ik hoop dat je het in veelvoud terug hebt gekregen. Geniet van 2012 in goede gezondheid met je gezin, familie en vrienden, dan doen wij dat samen met jouw.


Aan wie geef jij de MB stokjes door?

Eentje aan Asmara Thielen, ben benieuwd of ze na zoveel Nick en Simon nog over Marco kan schrijven, hi, hi

En de laatste aan mijn lieve vriendinnetje Saskia, die weer gaat loggen, hoera!!! Dit stokje is alvast een goed begin Sas!
 

 
Jarig.



Ja, ja, het is precies 43 jaar geleden dat ik het levenslicht zag.


Het waren weliswaar tl buizen, want spaarlampen hadden ze nog niet in het Geleense ziekenhuis.
(zo oud ben ik dus al, hi, hi)
Maar goed, vandaag ga ik dat heugelijke feit weer vieren, gisteren heb ik er al voor in de keuken gestaan, want Otti komt mij verblijden met een bezoekje.


Aangezien ik me de laatste keer dat hij daadwerkelijk op mijn verjaardag aanwezig kon zijn, niet kan heugen, heeft hij qua eten flink wat in te halen.
Mijn eerste kaarten heb ik al ophangen en wat schetste mijn verbazing vorige week, of vorig jaar, klinkt het nog wat spannender......... ik kreeg  een kaart van Marco op de mat!


. Hij zat héél goed dichtgeplakt ( daaraan herken je de daadkracht van Danielle) en met wat liefs van Nathalie op de envelop was mijn 43ste levensjaar goed gestart.



Verder wens ik iedereen nog een geweldig 2012, met veel liefde en warmte om je heen, gezondheid, geluk en vriendjes waarmee je alles kunt delen.
Net als ik heb!!

Het #Dichtbij concert van 28 oktober had me niet alleen veel vreugde gebracht, maar ook een beetje zorgen.
Mijn moeder zou namelijk de zondag erna gaan, samen met een vriendin die voor het eerst Marco live zou aanschouwen.
Omdat je van een hartaanval nooit helemaal kan herstellen, blijven warmte, stress en drukte iets wat je eigenlijk moet vermijden. Lang staan, gaat ook niet, want je levert toch flink wat van je conditie in.
Karin was zo lief om de Rodahal voor mijn mama te bellen; er zou een scherm zijn en banken in de  hal. Waar ze eventueel zou kunnen vertoeven, als het niet meer ging in de zaal.
Maar vrijdag had ik al gezien, dat dat er niet was. Ook de enthousiaste fans  maakte mij ietwat onrustig, bang dat ze mijn moeder misschien in de menigte zouden duwen ed.

Dichtbij, meer dan de titel van een liedje. Een synoniem voor Marco's naam. Want je weet, waar je ook staat of zit tijdens een concert, hij geeft je altijd het gevoel dat hij dichtbij jou zingt.
Telkens als ik het nummer hoor sta ik weer met Saskia, mijn speciale borsato vriendinnetje samen aan het hek in het Gelredome. En zie ik de mooiste opkomst ooit van Marco, zo dichtbij.
En nu, kwam Marco naar mijn Limburg, #Dichtbij in Kerkrade.




Ik pikte Saskia op in Maastricht en al kwetterend arriveerden we bij de Rodahal.Een plaatsje in de rij gezocht en achterom gewacht op een blik van Marco. Die kwam, na uren even aan de deur, hij zwaaide en stak zijn duim op.
Het naar binnen gaan ging niet zonder slag of stoot, Petra raakte ik kwijt, ( zij verzorgde wel een plaatsje voor Rik in het midden vooraan, zo attent ) maar gelukkig had Saskia een superplek aan de rechterkant bij het hek. Daar konden we ook nog goed backstage kijken en Marco kwam uit de deur. Hij zwaaide naar ons. Vlak voor het concert ging hij ijsberen, eigenlijk best bijzonder om zo'n intiem moment te zien. Wat ging er door hem heen, hij was vast gespannen, zou zijn stem goed zijn, zou hij het volhouden, had het toch met hem te doen. Gelukkig verscheen hij nog eens, ik stak mijn duim bemoedigend op, zou vast goed komen.


En toen begon het concert, hij zette in met "Branden aan de zon".
 En wat een stem, wat een volume en wat energie ging er door die man heen, super om te zien.Volgens mij stond hij al bij regel drie bij ons en wisselde lieve blikken tussen mij en Saskia af . Saskia kreeg een handje, toen keek hij naar mij......en gaf me toch een vette knipoog, net als die in #TVOH. Je weet wel, die waardoor er zeker een miljoen extra kijkers naar de vrijdagavond trokken op rtl 4. hi, hi Ik wilde dat op twitter zetten, maar die was overbelast door al die kijkers van The Voice. Dus stuurde ik gauw een smsje naar iemand waarvan ik weet dat ze mij al die blikken gunt.
 Ik was nog niet op aarde beland na die knipoog toen Marco alweer terug snelde.. Niet alleen zijn stem klinkt volgens eigen zeggen tien jaar jonger, zijn hele lijf heeft zeg maar een update gehad lijkt het. Hij ging recht op zijn doel af, ( dat was ik dus), hij stak zijn hand uit, keek me aan en tuitte zijn lippen!!!!




Whaaaaaaaaaaaaa, ik hoefde nog net niet aan de zuurstof. Bernadette twitterde al dat Marco als een stier de arena in ging en heel het publiek had die rode lap vast. Hij was lief voor iedereen.
Volgens mij heb ik Saskia blauw gepord en kwam mijn enthousiaste gegil tot boven de boxen uit. Wat een show, Gelredome en Antwerpen is fantastisch, maar alles wat we nodig hebben om een avondje te feesten is toch de goede man zelf en zijn fenomenale band.
Ik wil niet al te veel loslaten over de liedjes die hij zong, maar ik was aangenaam verrast. Het was heerlijk om Marco na die periode van stilte weer te horen, je zag de spanning van zijn gezicht afglijden, hij had er duidelijk evenveel plezier in als zijn trouwe publiek.

Twee lieve mensen heb ik gebeld om een liedje te laten horen. Ik wilde Marco even heel Dichtbij met hun delen. Als jij het niet was, sorry dan, het is niet dat ik je nummer niet heb ( al is dat hoogstwaarschijnlijk). Ik vond het ook een beetje onfatsoenlijk om in mijn mobiel staan te zoeken naar namen terwijl Marco zo vaak bij ons terug kwam. Afwisselend zong hij met Sas, mijn vriendinnetjes achter mij en lachte hij weer omdat ik ook om hem moest lachen.


Je zou denken dat dat alles was waarom mijn grijns nog niet van mijn gezicht is geweest.
Maar voor degene die nu nog lezen, er komt nog meer.
Na de afsluiting gingen we backstage wachten. We wilden gewoon even voor hem klappen om hem te bedanken.
We hoefden niet lang te staan tot hij naar buiten kwam. Hij zei dat hij maar kort zou blijven, omdat hij bezweet was en hij met zijn stem moest oppassen.
Dat begrepen we allemaal, ik deed alvast een stapje naar opzij, want er stonden kinderen naast me.
En toen zei hij, “Zo, nu ga ik eerst even Lunarda knuffelen”. Om het plaatje goed te visualiseren, het was pikkedonker. Marco had tenslotte de sterren uit de hemel gezongen en het enigste licht kwam van de Rodahal en die spot scheen niet op mij. Ik zou eerlijk gezegd mijn eigen familie op 1 meter afstand nog niet
 herkennen.

Maar Marco zag dus alles, hij stak zijn hand uit en voor ik het wist kreeg ik drie dikke kussen .Bijna, bijna vergat ik hem terug te kussen, ik was niet alleen overdonderd, maar hij rook lekker, mijn God, wat had die een heerlijk luchtje op. Ik zei dat hij geweldig gezongen had en Marco plaagde me een beetje om mijn zachte G na te doen. ( hij is de enigste die dat mag,hi, hi) Hij begroette Saskia ook en ik deed alvast stilletjes mijn jas uit. Er stonden nog andere fans om hem heen, maar Marco had het weer gezien. “Lunarda, wat ga je nu doen, ik krijg het er warm van”.
( Ja, luister Marco, ik ben een vrouw hè , heb  mijn mooiste jurkje aangetrokken wat ik van Otti en schoonzus Charlotte heb gekregen en niet iedereen ziet er zo spetterend uit in zijn winterjas als jij ha,ha. )
Ik ging lekker naast hem staan en hij wreef over mijn rug  ( zo'n briljant idee om die jas uit te doen) en mijn voortaan favoriete fotografe Meriam maakte een supergave foto!



Petra ging nog even aan hem ruiken en volgens mij vond hij dat nog leuk ook. Langzaam ging hij naar zijn auto, maar voor hij wegreed, een high five met Sas en vroeg hij mijn lieve vriendinnetje of alles nu goed ging. Wat een bijzondere man is dat toch, ik moest even slikken.
Een prachtige afsluiting van een overweldigende avond.
We zijn met alle vriendinnetjes nog even een drankje gaan drinken in het mooie Kerkrade en Chantal gaf me een lift naar huis waar ik zelfs in bed  in mijn eentje nog lag te grinniken om alles wat ik beleefd had.

De volgende dag heb ik gelijk nieuwe tickets besteld, want jullie begrijpen wel dat ik van deze man niet genoeg kan krijgen................................
Volgens mij heeft Marco nog heel wat noten op zijn zang!



Wat vinden jullie van  mijn nieuwe layout, Bernadette heeft echt haar best gedaan vinden jullie ook niet?

Chantal en Meriam, bedankt voor de foto's, ik slaap al vanaf vrijdag niet meer, ha,ha.xxx
 

Lieve, lieve Marco,


Wegens tijdsgebrek een voor mij doen kort stukkie, maar wel van harte gemeend.
Neem nog een bakkie erbij en laat de felicitatie's over je heen komen!